manto

Wielki słownik ortograficzny PWN

man•to -n•ta, -n•cie; mant
man•ta -n•cie, -n•tę; -nt

Słownik języka polskiego PWN

manto pot. «bicie, lanie»
manta «olbrzymia, drapieżna płaszczka z płetwami głowowymi podobnymi do rogów, żyjąca w morzach tropikalnych»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

„wyprzecinkowane” spójniki
25.05.2010
Jak dalece „drobiazgowa” powinna być interpunkcja? Czy w poniższych zdaniach jest wystarczająco poprawna?
Jest dobrze wyszkolony, ale choć bardzo się stara, nie daje rady pokonać przeciwniczki.
Okazuje się, że spuszczając manto strażnikowi, otrzymamy odpowiedni atrybut.
Czy też fragmenty choć bardzo się stara oraz spuszczając manto strażnikowi powinny mieć z obu stron myślniki albo przecinki? „Wyprzecinkowane” z obu stron ale i że nie wyglądają najlepiej.
Dziękuję i pozdrawiam.
Anna
szmondak
12.04.2013
Jaka jest etymologia wyrazu szmondak?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Juszczyszyn

    PLOTKI O PANIACH I PANACH
    PLOTKI, PLOTKI, PLOTKI...
    Raju
    Mantu, 10-letni chłopczyk z Katmandu w Nepalu, zarabiający na życie...
  • ... budzące grozę krwiożercze rekiny i orki, ogromne planktonożerne wieloryby i manty, czy wreszcie przeróżne głębinowe dziwadła. Zdawać by się mogło, że...
  • ... budzące grozę krwiożercze rekiny i orki, ogromne planktonożerne wieloryby i manty, czy wreszcie przeróżne głębinowe dziwadła. Zdawać by się mogło, że...

Encyklopedia PWN

Manto Saadat Hasan, ur. 11 V 1912, Samrala k. Ludhijany, zm. 18 I 1955, Lahaur,
pisarz indyjski, następnie pakistański, tworzący w języku urdu;
manta, diabeł morski, Manta birostris,
ryba morska z rodziny orleniowatych;
m. w zachodnim Ekwadorze, nad O. Spokojnym;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego