markować

Wielki słownik ortograficzny PWN

mar•kować -kuję, -kują
mar•kujący: tekst markujący

Słownik języka polskiego PWN

markować I
1. «pozorować jakąś czynność lub jakiś stan»
2. «naśladować coś, zwykle w sposób niezbyt wierny»
3. «w brydżu: sygnalizować partnerowi wartość własnych kart za pomocą przewidzianych konwencją wyjść lub zrzutek»
markować II pot. «nie spać w nocy, lecz np. pracować, czytać, bawić się»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ołtarzu a blondynką zastępującą organistę, a przecież Nel miała tylko markować śpiew, nagranie dźwięku nastąpiło znacznie później, no, mogliśmy się tego...
  • ... kondygnacji niżej w sali z pomocami. Bogna wykańczała plansze, albo markując zajęcia bawiła się kształtem i kolorem zabijając oczekiwanie. Ale ustała...
  • ... Leonie zawodowcu", zwisa do góry nogami z framugi drzwi i markuje ustami oddawanie serii z trzymanych w dłoniach pistoletów. Różnica między...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego