marnotrawca

Wielki słownik ortograficzny PWN

mar•no•traw•ca -cę; -cy, -ców

Słownik języka polskiego PWN

marnotrawić «marnować, trwonić pieniądze lub inne dobra»
• marnotrawca • marnotrawny • marnotrawnie • marnotrawstwo

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... żydowskim też nie jest nowy. Jarosław Potocki, "maskaradowy amator i marnotrawca", już w XVIII w. występował na balach przebrany zawsze za...
  • ... Jeannette jeździła sama na Rivierę, gdzie spotkała księcia Radziwiłła, znanego marnotrawcę. Radziwiłł zakochał się i nawet chciał się żenić, ale rodzina...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego