matka

Wielki słownik ortograficzny PWN

mat•ka -t•ce, -t•kę; -tek: matka Polka; Matka Boska, Matka Boska Kwietna, Matka Boska Zielna, Matka Boska Siewna
komi•sja mat•ka komi•sji mat•ce, komi•sję mat•kę
królowa mat•ka królowej mat•ki, królowej mat•ce, królową mat•kę

Słownik języka polskiego PWN

matka
1. «kobieta, która urodziła dziecko i zwykle je wychowuje»
2. «samica zwierząt mająca potomstwo»
3. «przedmiot główny, nadrzędny lub wzorcowy w stosunku do innych tego typu przedmiotów»
4. «źródło czegoś»
5. «roślina przeznaczona na rozsadę»
6. «zakonnica pełniąca wyższe funkcje w zakonie»
7. «w grach zespołowych: najważniejszy gracz lub kierownik drużyny»
8. «u niektórych owadów: samica zdolna do rozrodu»
9. pot. «poufale o własnej żonie, matce dzieci albo o starszej kobiecie»

• matczyny • mateczka, mateńka, matuchna, matula, matusia, matuś • matczysko
biologiczna matka «kobieta, która urodziła dziecko (w stosunku do tego dziecka)»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego