międlić

Wielki słownik ortograficzny PWN

międlić -lę, -lą; międl a. międlij, międl•cie a. międlij•cie

Słownik języka polskiego PWN

międlić
1. pot. «gnieść, ugniatać»
2. pot. «żuć powoli»
3. pot. «mówić, wymawiać coś niewyraźnie»
4. pot. «rozwodzić się nad czymś długo, nudno»
5. «poddawać słomę lnianą lub konopną łamaniu i zgniataniu w celu oddzielenia paździerzy od włókien»
6. «poddawać wygarbowane skóry rozciąganiu i wyginaniu w celu nadania im miękkości»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

jorgnąć się?
12.06.2006
Co oznacza zdanie: „A jak ona jorgnie się”?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jeżeli zaś marudzi w łóżku i zwleka się z trudem, międląc w ustach przekleństwa, jego życie pozbawione jest sensu i celu...
  • ... cały roztrzęsiony. - Co oni sobie myślą, ci lekarze - ze złością międlił w ustach przekleństwa. - Co to ma być? Pranie mózgu? Wykańczanie...
  • ... mówi pani kustosz. - Najpierw tłukło się go kilofami, a później międliło na międlarkach. W ten sposób łamało się lniane łodygi, kruche...

Encyklopedia PWN

włók. jeden z procesów wstępnej obróbki słomy lnianej lub konopnej: łamanie i zgniatanie słomy w celu oddzielenia części zdrewniałych (paździerzy) od włókien łykowych;
w garbarstwie — obróbka (zmiękczanie) skóry przez jej wielokrotne zginanie i rozciąganie.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego