miernie

Wielki słownik ortograficzny PWN

mier•nie; -ej

Słownik języka polskiego PWN

mierny I
1. «niedostateczny pod względem miary, wielkości, ilości, siły»
2. «mający słabą jakość, niewielką wartość»

• miernie • mierność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Ten pan łamie ustawę o języku polskim?
28.06.2015
Dzień dobry Państwu!
Mateusz Borek (Polsat) wykreował pojęcia: „Zawodnik jest pod formą”, czyli że nie ma jej, jest bez niej, gra miernie a nawet źle; „Zawodnik jest pod grą”, czyli że jest aktywny, ma tzw. ciąg na bramkę itp.; „Zawodnik jest pod piłką”, czyli że jest przy niej, w jej posiadaniu. Czy jeśli formy te nie są poprawne, to pan ten łamie ustawę o języku polskim?
Pozdrawiam serdecznie

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... drodze w rozmowę ze Słomką. Przepadał za rozmowami z ludźmi miernie notowanymi w hierarchii towarzyskiej.
    - Ruch, widzę, u pana, drogi panie...
  • ... połowa objętości to koncentrat, który kierowany jest do wyparek. Dla miernie zasolonych wód z kopalni "Budryk" i "Dębieńsko" przewidziano odsalanie metodą...
  • ... elektrolizę podano w tabl.1.2.
    Wstępne badania odsalania wód
    miernie zasolonych z kopalni "Budryk" (zawartość chlorków 5,6kg/m3) i...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego