mierzwić

Wielki słownik ortograficzny PWN

mierz•wić -rz•wię, -rz•wią; -rzw a. -rz•wij, -rzw•cie a. -rz•wij•cie

Słownik języka polskiego PWN

mierzwić «targać, splątywać»
mierzwić się «być zmierzwionym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... na wysokości głowy Hunta, zazwyczaj zupełnie bezwładnie, krótkie czarne włosy mierzwił wiatr. Po dłuższej z nią rozmowie w metrze sądził Nicholas...
  • ... w locie. Pęd powietrza przyciskał mu uszy do głowy i mierzwił futro. Na jego karku przycupnęła maleńka sylwetka człowieka.
    "Wiosną. Razem...
  • ... wysuniętych ramionach, wypukłej piersi i pogodnych rysach twarzy. Czarne włosy mierzwiły mu się na głowie szorstkimi kędziorami. Zawsze twierdził, że do...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego