mir

Wielki słownik ortograficzny PWN

mir -ru, -rze
Mira (imię) -rze, -rę, W. -ro; Mir
mira (astr.; geod.) -rze, -rę; mir

Słownik języka polskiego PWN

mir
1. «szacunek i poważanie, jakie ma ktoś u innych ludzi»
2. «zgoda, pokój»
3. «w dawnym prawie polskim: szczególna ochrona przyznawana przez monarchę niektórym osobom lub miejscom»
4. «wspólnota terytorialna u Słowian wschodnich»
mira I, mirra «żywica o silnym zapachu otrzymywana z tropikalnych drzew balsamowych»
mira II «punkt odniesienia przy pomiarach azymutu w geodezji i astronomii»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

mir

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego