moderna

Wielki słownik ortograficzny PWN

moder•na -nie, -nę
modern ndm
modern jazz modern jaz•zu, modern jaz•zie
Modern Talking (zespół muz.) ndm

Słownik języka polskiego PWN

moderna
1. «okres modernizmu w literaturze i sztuce»
2. «artyści hołdujący modernizmowi»
modern «współczesny, nowoczesny»
modern jazz [wym. modern dżez] «nurt muzyki jazzowej charakteryzujący się rozbudowaną rytmiką i wykorzystaniem wszystkich rodzajów techniki dźwiękowej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Zapis nazwy współtwórcy dzieła
6.10.2016
Szanowni Państwo!
W anglojęzycznych publikacjach często pojawia się wielu redaktorów (editors). Czy przy tworzeniu pozycji bibliograficznej należy opisywać ich jako red. przy każdym nazwisku, wspólnie jako redaktorzy (przed nazwiskami/po nazwiskach w nawiasie), a może używać jakiegoś skrótu (redrzy? red-rzy? red.red. ?). W tym przypadku chodzi o sytuację, w której z określonych przyczyn nie można niestety napisać pod redakcją... , gdyż konieczne jest zapisanie nazwisk w mianowniku.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... znowu nie licząc się z czasem haruje na dobro firmy Modern-art., i biało-złoto-stiukowa restauracja-bar-dyskoteka, czynne przez...
  • ... siedzi w fotelu, przy niskim stoliku "modern", przy lampie
    także "
    modern", banalna otomana, na ścianach obrazy w bogatych ramach.
    Wzór salonu...
  • ... Modern na Tamizę i Katedrę św. Pawła

    Wizyta w Tate
    Modern skłania do trzech wniosków: po pierwsze, niezależnie od zaognionego na...

Encyklopedia PWN

devotio moderna
[łac., ‘nowa pobożność’],
kierunek duchowości rel. związany z tzw. braćmi i siostrami wspólnego życia oraz kanonikami regularnymi z Windesheim,
międzynar. impreza o wysokiej randze artyst. w São Paulo (Brazylia); odbywa się od 1951 w Muzeum Sztuki Nowoczesnej;
via moderna
[łac., ‘droga nowoczesna’],
nurt filozoficzny późnego średniowiecza, kontynuujący różnorodne wątki filozofii i teologii W. Ockhama;
krój pisma drukarskiego, oparty na adaptacjach antykwy klasycyst. (tzw. modern faces), oprac. w 1. poł. XIX w. w Wielkiej Brytanii;
modern jazz
[mọdə:rn dżäz; ang.],
jazz nowoczesny,
kierunek w jazzie związany z różnymi stylami: bebopem, cool jazzem, hard bopem, progressive jazzem, współczesnym swingiem i jazzem eksperymentalnym;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego