mulenie

Wielki słownik ortograficzny PWN

muli (od: muł)
mulić -li, -lą

Słownik języka polskiego PWN

mul «osiadły małż morski, żyjący w płytkich wodach Morza Śródziemnego, Północnego i europejskiej części Atlantyku»
muł I
1. «zwierzę pochodzące ze skrzyżowania klaczy konia z ogierem osła»
2.  obraźl. «osoba powolna, mało rozgarnięta lub uparta»

• muli, mułowy • mulątko • mulica

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego