naciągacz

Wielki słownik ortograficzny PWN

naciągacz -cza; -cze, -czy (a. -czów)

Słownik języka polskiego PWN

naciągacz
1. pot. «ten, kto oszukuje»
2. «osoba zajmująca się naciąganiem strun w rakietach tenisowych»

• naciągaczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... W każdym razie śmieje mu się w twarz i olewa naciągacza.
    W hotelu puka do Łukasza, który następnego dnia ma już...
  • ... z niesmakiem. Pan Nowak w oczach pracowników "Polservisu" jest krętaczem, naciągaczem i groszo- czy raczej dolarorobem, a "Polservice" w oczach pana...
  • ... Podczas kontroli przeprowadzonej w ubiegłym tygodniu udało się zatrzymać dwóch naciągaczy. Mężczyzn aresztowano.
    (Metropol)



    Budynki na Pradze postarzały się

    Trwają tam...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!