nadludzki

Wielki słownik ortograficzny PWN

nad•ludz•ki; -dz•cy

Słownik języka polskiego PWN

nadludzki
1. «przekraczający ludzkie możliwości»
2. daw. «nieziemski, nadprzyrodzony»

• nadludzko

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

doskonalszy
13.10.2009
Szanowni Państwo,
wg Uniwersalnego słownika języka polskiego przymiotnik doskonały oznacza 'wolny od jakichkolwiek błędów, usterek, wad; najlepszy, wzorowy, niezrównany'. Ta definicja zakłada, że coś albo jest doskonałe, albo nie (tak jak nie można być bardziej martwym – martwiejszym?). Dziwi mnie jednak, że dopuszczalne jest przez niniejszy słownik stopniowanie tego słowa. Jeszcze zrozumiem, że potocznie jest to akceptowalne, ale nie ma o tym wzmianki. Bardzo proszę o komentarz w tej sprawie.
superczłowiek
23.04.2011
Mam pytanie dotyczące pisowni słowa superczłowiek. Czy możliwa jest w tym przypadku pisownia rozłączna? Moim zdaniem pisownia łączna sugeruje, że chodzi o człowieka o nadludzkich zdolnościach, a nie o człowieka, który jest super (w znaczeniu 'świetny'). Proszę o opinię i dziękuję za odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... asfaltyzacji
    Chluba Ochli, pokryta ślicznym asfaltem ulica Zielonogórska, ten efekt
    nadludzkiego wprost wysiłku drogowców, okazał się pierwszym a zarazem ostatnim etapem...
  • ... kult bogów i jak potężną władzą dysponowali kapłani. Las zbudowanych nadludzkim wysiłkiem kolumn robi podobne wrażenie jak widok potężnych piramid w...
  • ... i rozdzierający trzewia.
    Udało mu się wreszcie obudzić Babilona; z
    nadludzkim wysiłkiem rzucił w niego kubkiem po jogurcie. Babilon, przerażony jękami...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego