najwyżej

Słownik języka polskiego PWN*

najwyżej I
1. stopień najwyższy od wysoko.
2. «w ostatecznym razie»
najwyżej II «partykuła komunikująca, że wymieniona w zdaniu wielkość stanowi, według mówiącego, w danym wypadku maksimum możliwości, np. Ona ma najwyżej dwadzieścia lat.»
wysoki
1. «taki, w którym odległość między podstawą a wierzchołkiem jest duża; o ludziach: mający duży wzrost»
2. «mający pewną odległość między podstawą a wierzchołkiem»
3. «znajdujący się w dużej odległości w górę w stosunku do jakiegoś punktu odniesienia»
4. «zajmujący pierwsze lub ważne miejsce w jakiejś hierarchii»
5. «mający dużą wartość, duże znaczenie»
6. «znaczny pod względem natężenia, intensywności»
7. «o głosie, dźwięku: mający dużą częstotliwość drgań»
8. «szlachetny i wzniosły»

• wysoko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego