niezrównoważony

Wielki słownik ortograficzny PWN

nie•zrów•noważony (którego nie zrównoważono)
nie•zrów•noważony (chwiejny); -żeni

Słownik języka polskiego PWN

niezrównoważony «niepanujący nad sobą; też: świadczący o takim stanie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... miało inny przydział. Witek nie był człowiekiem łatwym. Bardzo wybuchowy, niezrównoważony, zawsze w nerwach. Ale podstawową cechą jego charakteru była zawsze...
  • ... małpią wesołość, nie mogę się powstrzymać.
    Tym, co w moim
    niezrównoważonym umyśle łączy seks z rowerem, nie jest także postać Lance'a...
  • ... i od następstwa tronu rosyjskiego. Z natury Konstanty był autokratą niezrównoważonym i brutalnym; cenił sobie wielkorządztwo warszawskie i bronił jego odrębności...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego