nimfeum

Wielki słownik ortograficzny PWN

nim•feum; -fea, -feów

Słownik języka polskiego PWN

nimfeum
1. «w starożytnej Grecji: grota lub gaj z naturalnymi źródłami; też: architektoniczne ujęcie źródła lub fontanny w formie sztucznej groty, altany itp.»
2. «w budownictwie starożytnego Rzymu: architektoniczne zamknięcie wodociągów w formie monumentalnej budowli»

Encyklopedia PWN

nimfeum, gr. nymphaíon,
w staroż. Grecji i Rzymie początkowo grota lub gaj ze źródłem, poświęcone nimfom;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego