obciągać

Wielki słownik ortograficzny PWN

ob•ciągać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

obciągnąćobciągać
1. «powlec lub pokryć czymś»
2. «wygładzić na sobie odzież, pociągając ją w dół»
3. pot. «wypić alkohol»
4. «zlać fermentujące wino lub piwo znad osadu do beczek lub butelek»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... wujek Władek.
    Ale nic nie odpowiadał. Zarzucał mieszek na plecy,
    obciągał bluzę,
    furażerkę, poprawiał pepeszę na piersiach i uśmiechał się tym...
  • ... pająk w powietrzu, ciągnął pędzlem po murze, skrobał złe plamy, obciągał rylcem kontury, rozżarty, z oczami pełnymi suchego gorąca.
    Słyszeli, jak...
  • ... mają rękojeści większe i masywniejsze, ich grubsze trzony drewniane są obciągane skórą, często owijane drucikiem, od strony zewnętrznej są prostopadłe, a...

Encyklopedia PWN

technol. operacja tłoczenia przedmiotów w kształcie czasz z blachy zamocowanej brzegami w uchwytach maszyny i rozciąganej pod naciskiem wzornika (przy czym jest przekraczana granica plastyczności);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego