oblecieć

Wielki słownik ortograficzny PWN

ob•lecieć -lecę, -lecą; -leć, -leć•cie

Słownik języka polskiego PWN

obleciećoblatywać II
1. «lecąc, okrążyć coś»
2. pot. «przebiec lub przejechać dokoła czegoś»
3. pot. «chodząc lub jeżdżąc, odwiedzić kolejno wiele miejsc lub osób»
4. «spaść, oderwawszy się od czegoś»
obleci pot. «jest do przyjęcia, nadaje się w ostateczności»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... marszczysz, okularniku w tym biurowym rynsztunku, w garniturku, co jeszcze obleci, ale butach to już marniawych, no co się krzywisz, wyczuwasz...
  • ... Doszedł do łozin. Jednoroczne oliwkowe pędy sięgały mu do ramion. Obleciał go nagły niepokój: usłyszał ciężki szum niewidocznej rzeki. Jeszcze w...
  • ... się nie wiodło?
    - Cieszę się obłędnie, chociaż - nie ukrywam - strach
    obleciał mnie nie na żarty. Rety, reprezentować polską piosenkę to naprawdę...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!