obrońca

Wielki słownik ortograficzny PWN

o•broń•ca -cę; -cy, -ców

Słownik języka polskiego PWN

obrońca
1. «ten, kto broni kogoś lub czegoś przed napaścią, krytyką lub innym zagrożeniem»
2. «osoba upoważniona do obrony oskarżonego w sądzie»
3. «w piłce nożnej, hokeju itp.: gracz należący do grupy broniącej dostępu do bramki swojej drużyny»

• obrończyni
obrońca z urzędu «prawnik wyznaczony przez sąd do obrony oskarżonego, którego nie stać na pokrycie kosztów obrony»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego