okaleczeć

Wielki słownik ortograficzny PWN

okaleczeć -czeję, -czeją; -czał, -czeli
okaleczały; -ali
okaleczenie; -czeń

Słownik języka polskiego PWN

okaleczeć «stać się kaleką»
okaleczały
1. «taki, który stał się kaleką»
2. «o organach, narządach: taki, który został okaleczony»
3. «taki, który został uszkodzony lub zniszczony»
okaleczenie «uszkodzenie ciała»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Młodzieżowe mutylacje
29.09.2017
Słuchając rówieśników, coraz częściej spotykam się ze skrótami, odważyłbym się nawet powiedzieć neologizmami słowotwórczymi, takimi jak reko (od rekolekcje), alko (od alkohol), melo (od melanż), a także O co cho? (od O co chodzi?) i uku (od ukulele) itd.

Proszę powiedzieć mi czy możemy zaakceptować takie formy dla języka potocznego? Czy to ubogaca język, czy wręcz przeciwnie? Jaki rodzaj gramatyczny przyjmują takie rzeczowniki i jak je odmieniać?

Z poważaniem
Mario Kiliński

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... poddawać autocenzurze, zmiękczać, przesłaniać aluzyjkami, godzić się na okrojenia i okaleczenia. Należy ją wiernie zapisywać - choćby po to, aby można ją...
  • ... dużym doświadczeniem klinicznym, i to w trudnych przypadkach - wady wrodzone, okaleczenia powypadkowe, rozległe poparzenia. Doktor Marek Szczyt jest uczniem profesora Kazimierza...
  • ... za swoje. Rosła też liczba aktów przemocy, rytuałów związanych z okaleczeniem ciała bądź wręcz zabójstwem czy samobójstwem, przy czym przez członków...

Encyklopedia PWN

etnol. celowo dokonane zwyczajowe zniekształcenie ciała ostrymi przedmiotami, w wyniku którego powstają ubytki ciała, blizny, rany, otwory;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego