omotać

Wielki słownik ortograficzny PWN

omotać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

omotaćomotywać
1. pot. «owinąć coś dookoła czegoś lub okryć kogoś czymś szczelnie»
2. pot. «poddać kogoś swojemu wpływowi»
omotać sięomotywać się
1. pot. «owinąć czymś samego siebie»
2. pot. «wplątać się w coś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... truciznę w duszę mi wsysa.

    Tak mnie osaczył, tak mnie
    omotał
    swoim uściskiem zdradzieckim -
    gdzie spojrzę, widzę albo Namiota,
    albo też...
  • ... czy nie chciałby jej towarzyszyć w wycieczce do stolicy Włoch. Omotany jej wdziękiem, chętnie na to przystał. W rzymskim mieszkaniu przyjaciół...
  • ... na nikogo, legł na wolnym miejscu u szczytu, między dwiema omotanymi w gałgany siwymi wiedźmami, witającymi każdego nowego przybysza wrogim warkotem...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!