osowiały

Wielki słownik ortograficzny PWN

osowiały; -ali
osowieć -wieję, -wieją; -wiał, -wieli

Słownik języka polskiego PWN

osowiały «przygnębiony czymś; też: będący wyrazem czyjegoś przygnębienia»
• osowiale • osowiałość
osowieć «stać się smutnym lub apatycznym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... papiernię.
    Na ławce przed wymarłą fabryką siedzieli na pryzmach kamieni
    osowiali Doliniarze. Zdenerwowany Łapa chrząkał nieustannie i spluwał na wszystkie strony...
  • ... Dym biały wyrywał się z gorących jęzorów ogniska, krowy stały osowiałe pod olszynami, szarzało powoli.
    - A chciałabyś nagle wielkiego losu?
    - Już...
  • ... Powlókł się ku Pradze przejęty chłodem i jakimś rozdygotaniem wewnętrznym, osowiały i cierpką żałością przepełniony - - Takie się widziały poczciwe i ludzkie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego