otumaniały

Wielki słownik ortograficzny PWN

otumaniać -am, -ają
otumanieć -nieję, -nieją; -niał, -nieli

Słownik języka polskiego PWN

otumaniony, otumaniały pot. «nie w pełni świadomy»
otumanićotumaniać
1. pot. «spowodować, że ktoś przestaje logicznie myśleć i wierzy w to, co mu się wmówi»
2. pot. «spowodować, że ktoś traci częściowo świadomość na skutek kontaktu z substancją chemiczną»
otumanieć pot. «przestać logicznie myśleć»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tylko w stosunku do mnie samej.
    Ta chwila buntu przeciwko
    otumaniającemu mnie samą bieganiu przez kilkanaście lat wokół sali gimnastycznej.
    Nikt...
  • ... rzeźnie, jak nazywano te niezwykłe szkoły, były to kaźnie, gdzie otumaniano głowy, deprawowano dusze i zabijano człowieczeństwo. Tak było, z małymi...
  • ... ze zniecierpliwienia, a nie - jak sugerują komentarze - z naiwności, ślepoty, otumanienia. "Droga Chaveza do pałacu prezydenckiego nie była dziełem przypadku ani...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego