otumaniony

Wielki słownik ortograficzny PWN

otumanić -anię, -anią; -ań•cie

Słownik języka polskiego PWN

otumaniony, otumaniały pot. «nie w pełni świadomy»
otumanićotumaniać
1. pot. «spowodować, że ktoś przestaje logicznie myśleć i wierzy w to, co mu się wmówi»
2. pot. «spowodować, że ktoś traci częściowo świadomość na skutek kontaktu z substancją chemiczną»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i postanowił pójść spać. Zagonił syna do łóżka, a sam, otumaniony i wyczerpany, zwalił się koło niego. Żoną całkowicie przestał się...
  • ... naszego Państwa przyciąga coraz liczniejsze rzesze obywateli. Wielu wczoraj jeszcze otumanionych przez szkodników i warchołów politycznych, przez sługusów reakcji, dziś staje...
  • ... rozwiej, zacałuj,
    ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp,
    otumań,
    we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

    Pokaż...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego