owoc

Wielki słownik ortograficzny PWN

owoc -cu; -ce, -ców

Słownik języka polskiego PWN

owoc
1. «jadalna część rośliny powstała z kwiatu»
2. «organ roślin okrytozalążkowych osłaniający nasiona i rozsiewający je»
3. «rezultat czyichś działań»
owoc rzekomy «owoc nierozwijający się ze słupka, lecz z powiększonego, rozrastającego się dna kwiatowego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego