państwo

Wielki słownik ortograficzny PWN

pań•stwo (osoby; skrót: pp.) -wa, B.= D., Ms. -wu: państwo Kowalscy
pań•stwo (kraj) -wa, B.= M., Ms. -wie; państw: państwo polskie
jaśnie pań•stwo (zwrot grzecznościowy) jaśnie pań•stwa

Słownik języka polskiego PWN

miasto-państwo
1. «w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa»
2. «w średniowieczu, zwłaszcza w Italii: silne ekonomicznie miasto, mające charakter niezależnej republiki»
państwo I
1. «mężczyzna i kobieta jako para małżeńska»
2. «towarzystwo złożone z osób obu płci»
3. daw. «pan i pani jako gospodarze, chlebodawcy w stosunku do służby»
państwo II «zorganizowana politycznie społeczność zamieszkująca określone terytorium, mająca swój rząd i swoje prawa»
• państwowy • państewko

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego