palec

Wielki słownik ortograficzny PWN

palec -l•ca; -l•ce, -l•ców: palec boży

Słownik języka polskiego PWN

palec
1. «jeden z pięciu podłużnych członków będących zakończeniem dłoni lub stopy człowieka»
2. «zakończenie kończyny u zwierząt»
3. «część rękawiczki okrywająca palec»
4. «element maszyny lub urządzenia w postaci krótkiego pręta do przekazywania ruchu innemu elementowi lub do ograniczania ruchu»

• palcowy
duży palec «u ręki człowieka i kończyny przedniej małpy: kciuk; u stopy: paluch»
mały palec «piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego