pancerz

Wielki słownik ortograficzny PWN

pan•cerz -rza; -rze, -rzy

Słownik języka polskiego PWN

pancerz
1. «część zbroi rycerskiej, kaftan skórzany albo druciany pokryty żelaznymi płytkami; później też: zbroja złożona z dwóch blach osłaniających piersi i plecy»
2. «osłona zabezpieczająca jakieś urządzenie od uszkodzeń mechanicznych, termicznych itp.»
3. «twarda okrywa ciała niektórych zwierząt»
4. «postawa kogoś, kto nie chce angażować się w jakieś sprawy lub ujawniać swoich uczuć»

• pancerzyk

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

pancry
6.01.2009
Dzień dobry.
Jak wymawia się słowo pancry ([k] czy [c])? Pojawiło się ono w wierszu Macieja Bieniasza, związanym ze stanem wojennym („Idą pancry na Wujek...”). Serdecznie dziękuję za wyjaśnienie.
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Jedno jest pewne, że nie każdy strumień kumulacyjny po przebiciu pancerza, jeśli nie trafi bezpośrednio w człowieka, musi go obezwładnić (z...
  • ... jeden, dwa takie uderzenia i rycerzowi flaki wyjdą wszystkimi szczelinami pancerza.
    Geralt w trzech susach znalazł się wśród kłębowiska, ciął w...
  • ... pogrążona
    w robocie, zamknięta w sobie, oddzielona od całego świata
    pancerzem obojętności.

    Czekała.

    Ale nieśmiały uśmiech i trwożne spojrzenie szafirowych
    oczu...

Encyklopedia PWN

anat. okrywa ciała niektórych bezkręgowców i kręgowców;
pancerz
[niem. < fr.],
techn., wojsk. odpowiednio ukształtowana powłoka stosowana do ochrony ludzi i sprzętu przed działaniem środków rażenia (pocisków, odłamków, fal uderzeniowych itp.);
pancerz
[niem. < fr.],
hist. giętkie uzbrojenie ochronne ciała;
płytki ceramiczne, naklejane na stalowe obiekty wojsk. lub wszywane do kamizelek kuloodpornych, zmniejszające i (lub) rozpraszające energię pocisku;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego