patrolowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

patrolowiec (żołnierz) -w•ca, B.= D.; -w•cy, -w•ców
patrolowiec (okręt; samolot patrolowy) -w•ca, B.= M.; -w•ce, -w•ców

Słownik języka polskiego PWN

patrolowiec
1. «okręt lub samolot patrolowy»
2. pot. «żołnierz wchodzący w skład patrolu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kilku rannych i żadnych nielegalnych ładunków. Niestety, nie mamy na patrolowcu nurków, którzy mogliby sprawdzić łódź poniżej linii zanurzenia. Przemytnicy i...
  • ... poszli od razu na pole namiotowe prowadzeni przez Pokojowy Patrol. "Patrolowcy" przed przyjazdem pociągu ustawili się w tzw. stonogę i rozgrzali...
  • ... seriami napastników. Zbiorniki z paliwem eksplodują. Płomienie ogarniają cały pokład. Patrolowiec tonie, ludzie skaczą do wody. Ci, którym udało się opuścić...

Encyklopedia PWN

patrolowiec, dozorowiec,
mały okręt wojenny lub statek w służbie rządowej, przeznaczony do pełnienia funkcji strażniczej, dozorowania, eskortowania na wodach przybrzeżnych;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego