pięknoduchostwo

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

pięknoduch «ktoś oderwany od rzeczywistości, przypisujący zbyt dużą wartość wzruszeniom estetycznym»
• pięknoduchowski • pięknoduchostwo

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... historyzmu czai się okrucieństwo.
    Relatywistyczny historyzm prowadzi często do zimnego
    pięknoduchostwa. Historyzm racjonalistyczny typu Hegla prowadzi
    do okrucieństwa. Nie Tamerlan, nie...
  • ... Barańczak mówi do Krzysztofa Biedrzyckiego:

    Trudno to nazwać stereotypową wykładnią "
    pięknoduchostwa, estetyzmu czy parnasizmu". Pojawia się tu chęć, właściwa wielu poetom...
  • ... Bez postępu gospodarczego wszystkie nasze najszlachetniejsze dążenia zamieniłyby się w pięknoduchostwo, w nieziszczalne marzycielstwo.
    Wiemy, że uchwały gospodarcze Zjazdu, spotkały się...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego