piec

Wielki słownik ortograficzny PWN

Piec (gwiazdozbiór) -ca
piec -ca; -ce, -ców
piec piekę, pieką; piecz•cie; piekł, piek•li; pieczony

Słownik języka polskiego PWN

piec I
1. «urządzenie, w którym odbywa się spalanie paliwa, magazynowanie ciepła i wydzielanie tego ciepła do ogrzewanego pomieszczenia»
2. «urządzenie do przeprowadzania procesów technologicznych, które zachodzą w wysokich temperaturach»
3. «w okresie II wojny światowej: krematorium w hitlerowskim obozie koncentracyjnym»

• piecowy
piec II
1. «poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury»
2. «oddziaływać na kogoś gorącem, sprawiając przykrość»
3. «sprawiać ból, przy którym ma się uczucie gorąca w bolącym miejscu»
piec akumulacyjny «piec magazynujący energię cieplną»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego