placowe

Wielki słownik ortograficzny PWN

placowe -wego, -wym

Słownik języka polskiego PWN

placowe «opłata za korzystanie z placu, na którym się handluje, składuje coś itp.»
placowy «pracownik mający dozór nad placem, na którym magazynuje się jakieś materiały, surowce itp.»
• placowa
plac
1. «duża, wolna przestrzeń w mieście powstała najczęściej przy zbiegu ulic, zwykle otoczona budynkami»
2. «teren wydzielony pod zabudowę oraz teren wokół zabudowy»
3. daw. «miejsce bitwy, pojedynku»

• placowy • placyk

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego