podniecenie

Wielki słownik ortograficzny PWN

pod•niecić -ecę, -ecą; -eć•cie
pod•niecony; -ceni

Słownik języka polskiego PWN

podniecenie
1. «stan nerwowego napięcia lub pobudzenia zmysłowego»
2. «stan silnego pobudzenia seksualnego»
podniecićpodniecać
1. «wywołać stan silnego pobudzenia nerwowego, uczuciowego, radosnego ożywienia»
2. «wzmóc intensywność czegoś»
3. «wywołać czymś stan silnego pobudzenia seksualnego»
podniecony «będący w stanie podniecenia – pobudzenia nerwowego lub zmysłowego; też: świadczący o czyimś podnieceniu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego