popędliwy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

popędliwy «łatwo unoszący się gniewem i zbyt szybko podejmujący decyzje; też: świadczący o takich cechach lub wynikający z nich»
• popędliwie • popędliwość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

harpagan
11.05.2005
Witam. Skąd wywodzi się nazwa osobowa harpagan (sic!), jako inne określenie stachanowca?
Dziękuję i pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... znakiem Raka kobiety są ładne, pilne, szybkie w działaniu, gorące, popędliwe, ale szybko znów przechodzą do równowagi. Są dobre, nigdy zbyt...
  • ... cień powszedniej pracy, moralizatorstwa i rezygnacji - Władysław wyrósł na mężczyznę popędliwego i wyrozumiałego zarazem: pełnego żółci wobec drobnych szykan, wobec prawdziwie...
  • ... widoku. Nie znał Urbana VIII, który był równie
    wielkoduszny, jak
    popędliwy. Gdy karał, karał bez litości, lecz gdy przebaczał,
    przebaczał całkowicie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego