powaga

Wielki słownik ortograficzny PWN

powaga -wadze, -wagę; -wag

Słownik języka polskiego PWN

powaga
1. «zrównoważony, opanowany sposób bycia, zachowania się»
2. «znaczenie, ważność jakichś zdarzeń, spraw»
3. «autorytet, prestiż jakiejś osoby lub instytucji»
4. «osoba ciesząca się autorytetem, uznaniem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Lżyć, powaga, zniewaga
20.03.2016
Podczas rozmów politycznych i prawnych dotyczących zniewagi zacząłem się zastanawiać nad poprawnością językową – słowa zelżyć i powaga odnoszą się do sił grawitacyjnych.
Czy można mówić, że ważny urząd zelżył się, gdy łamie umowę społeczną?
Czy znieważamy, mówiąc, że utracił powagę?
Aleja Zasłużonych
25.02.2014
Szanowny Panie Profesorze,
proszę o opinię w sprawie pisowni wyrażenia Aleja Zasłużonych. Słowniki milczą na ten temat, co sugerowałoby pisownię małymi literami, ale w NKJP zdecydowanie przeważa pisownia dużymi (ok. 76 proc. wystąpień).
Z poważaniem
Anna Garbacz
ryzykowne tworzenie nazw
23.01.2012
Gdy za liczbę mnogą słowa elf przyjmę formę elfowie (dla nadania cech ludzkich i dodania powagi), nasuwającą się na myśl formą żeńską staje się elfica. Poza powagą brzmienia, uzasadniam tę formę porównaniem z innymi rasami o ludzkich cechach: orkorczyca, ogrogrzyca, trolltrollica. Alternatywą zdaje się być elfka, jednak dopatruję się w tym słowie zdrobnienia pasującego młodej elficy. W moim odczuciu elfica należycie podkreśla dostojeństwo formy elfowie. Jaka jest opinia znawców języka?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... do formy tak lekkomyślnej, to żeby ją opatrzyć i uzupełnić powagą i bólem. Z jednej strony przeto ta operetka winna być...
  • ... praktyczne znaczenie. W krajach stanowiących epicentrum tego procesu narasta świadomość powagi sytuacji. Szuka się dróg wyjścia. O próbach tych możemy powiedzieć...
  • ... jeszcze dostatecznie rozumiany, a więc i uznany przez miarodajne europejskie powagi naukowe.
    Po dłuższym pobycie w Berlinie Abel udał się drogą...

Encyklopedia PWN

moc prawna prawomocnego orzeczenia sądu, wydanego co do istoty sprawy, wiążąca w tej sprawie wszystkie sądy i urzędy, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego