pozwalać

Wielki słownik ortograficzny PWN

po•zwalać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

pozwalać I zob. pozwolić.
pozwalać II
1. pot. «zgromadzić wiele rzeczy w jednym miejscu, rzucając jedne na drugie»
2. pot. «zrzucić, zepchnąć lub spowodować upadek wielu ludzi, rzeczy»
pozwolićpozwalać I
1. «zgodzić się na coś lub nie przeciwdziałać czemuś»
2. «o okolicznościach: umożliwić coś, dopuścić do czegoś, nie przeszkodzić czemuś»
3. «w zwrotach grzecznościowych wyrażających propozycję, pytanie o zgodę, prośbę o przyzwolenie na coś, np. Pan pozwoli, że się przedstawię.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego