praczłowiek

Wielki słownik ortograficzny PWN

pra•człowiek -kiem; praludzie, praludzi
praludzie -dzi

Słownik języka polskiego PWN

praczłowiek «człowiek pierwotny, żyjący w dawnych epokach geologicznych»
• praczłowieczy
praludzie «forma liczby mnogiej rzeczownika praczłowiek»
• praludzki

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

efektowne supletywizmy
20.12.2005
Dzień dobry,
podobno w języku polskim istnieją 3 rzeczowniki, których liczba mnoga brzmi całkiem inaczej niż pojedyncza. Znam dwa (rok i człowiek). Jaki jest trzeci rzeczownik? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Mann nie budzi wątpliwości, ale podkreślić należy, ze ten boski praczłowiek, syn Tuistona, został tu przedstawiony w kategoriach etnicznych, jako praojciec...
  • ... Wasi uczeni od lat łażą po jaskiniach i szukają śladów praczłowieka. A ilekroć znajdą takowe, są niepomiernie zafascynowani. Znajdują bowiem dowód...
  • ... LEGEND OF THE DRAGON
    gat: RPG

    10 tys. lat temu
    praludzie walczą z prasmokami. Ty jako wybraniec-pomazaniec musisz stanąć do...

Encyklopedia PWN

antropol.:
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego