praktyka

Wielki słownik ortograficzny PWN

praktyka -yce, -ykę
praktyk -ykiem; -ycy, -yków

Słownik języka polskiego PWN

praktyka
1. «świadome, celowe działanie wykonywane regularnie»
2. «doświadczenie, umiejętności zdobyte dzięki takiemu działaniu»
3. «prowadzenie samodzielnej działalności w zawodzie lekarza lub prawnika»
4. «przyjęty w codziennym życiu sposób robienia czegoś»
5. «okres nabywania wprawy w jakimś zawodzie; też: okres odbywania stażu w jakiejś instytucji»
praktyk
1. «ktoś, kto nabył wiedzę i umiejętności w jakiejś dziedzinie przez doświadczenie»
2. «ktoś, kto uprawia czynnie swój zawód»
praktyki
1. «czynności o charakterze obrzędowym»
2. «działania oceniane jako nieuczciwe lub niezgodne z prawem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego