puknąć

Wielki słownik ortograficzny PWN

puk•nąć -nę, -niesz, -ną; -nij•cie; -nął, -nęła, -nęli; -nąw•szy; -nięty
puk•nięcie; -ęć
puk•nięty; -ęci

Słownik języka polskiego PWN

puknąćpukać
1. «uderzywszy lekko czymś w coś, spowodować odgłos»
2. «strzelić z jakiejś broni»
3. «uderzyć o coś, w coś lub uderzyć kogoś»
puknąć siępukać się pot. «uderzyć się czymś lub o coś»
puknięty pot. «taki, który jest niespełna rozumu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego