pulsar

Wielki słownik ortograficzny PWN

pul•sar (astr.) -ra, -rze; -ry, -rów

Słownik języka polskiego PWN

pulsar «obiekt astronomiczny wysyłający promieniowanie w postaci krótkich sygnałów powtarzających się cyklicznie»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Mińsku doszło do napadu na sklep jubilerski w domu handlowym Pulsar. Uzbrojeni w pistolety napastnicy sterroryzowali całą obsługę i zrabowali precjoza...
  • ... wszystkie pierwiastki aż do uranu. Pomiary wysokoenergetycznego promieniowania kosmicznego, badania pulsarów i kwazarów uzupełniają kosmologiczny obraz wszechświata. Dochodzą do tego radiochemiczne...
  • ... Okazało się, że niektóre z nich przedstawiają gwiazdy neutronowe czyli pulsary, inne - fale grawitacyjne, jeszcze inne - wirujące czarne dziury lub struny...

Encyklopedia PWN

pulsary
[łac. pulso ‘uderzam’],
obiekty astronomiczne, które charakteryzuje nadzwyczaj regularna emisja silnych, krótkotrwałych impulsów promieniowania elektromagnetycznego, o losowo zmieniającym się kształcie i amplitudzie, pojawiających się z okresem wynoszącym od milisekund do kilku sekund.
pulsary podwójne, pulsary w układach podwójnych,
układy dwu gwiazd, w których przynajmniej jeden ze składników jest pulsarem radiowym.
układy podwójne składające się z pulsara i normalnej gwiazdy, której materia spada na pulsara wzdłuż linii sił pola magnetycznego, tworząc 2 silnie świecące promieniowaniem rentgenowskim czapy polarne;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego