równać

Wielki słownik ortograficzny PWN

równać -am, -ają
równanie; -ań

Słownik języka polskiego PWN

równać
1. «czynić równym, gładkim, płaskim, prostym»
2. «usuwać rozbieżności, różnice, czynić jednakowym»
3. «stawać w równym szeregu, prostować szereg»
równać się
1. «być równym czemuś, być jednakowym, takim samym»
2. «znaczyć to samo, pociągać za sobą takie same skutki»
3. «znajdować się z kimś w jednej linii»
4. «dorównywać komuś, czemuś»
5. «o szeregu: stawać się równym, prostym»
równanie «równość dwóch wyrażeń zawierających symbole literowe zwane niewiadomymi»
równy II «człowiek zajmujący to samo miejsce w hierarchii społecznej, co ktoś inny»
• równa
równanie kwadratowe, równanie drugiego stopnia «równanie, w którym niewiadoma występuje w drugiej potędze»
równanie liniowe, równanie pierwszego stopnia «równanie, w którym zmienna lub zmienne występują w pierwszej potędze»
równanie pierwiastkowe, równanie niewymierne «równanie, w którym niewiadoma występuje pod znakiem pierwiastka»
nieoznaczony układ równań «układ równań mający nieskończenie wiele rozwiązań»
oznaczony układ równań «układ równań, mający skończoną ilość rozwiązań»
pierwiastek równania «liczba, która po podstawieniu na miejscu niewiadomej równania sprawdza to równanie»
rozwiązanie układu równań «układ liczb, które spełniają dany układ równań»
równaj krok «komenda wzywająca do ujednolicenia rytmu marszu»
równaj w prawo (w lewo) «komenda wzywająca do wyprostowania szeregu i zwrócenia głowy w prawo (w lewo)»
równanie całkowe «równanie funkcyjne, w którym niewiadoma funkcja występuje pod znakiem całki»
równanie chemiczne «umowny zapis reakcji chemicznej»
równanie dwukwadratowe, bikwadratowe «równanie algebraiczne czwartego stopnia o parzystych potęgach niewiadomej»
równanie logarytmiczne «równanie, w którym niewiadoma występuje pod znakiem logarytmu»
równanie sprzeczne «równanie niemające rozwiązania»
równanie trygonometryczne «równanie, w którym niewiadoma występuje pod znakiem funkcji trygonometrycznej»
równanie wykładnicze «równanie, w którym niewiadoma występuje w wykładniku potęgi»
równa się «przy odczytywaniu działania matematycznego: zwrot oznaczający znak równości»
spełniać równanie «o liczbie: być rozwiązaniem równania»
sprzeczny układ równań «układ równań niemający rozwiązania»
stopień równania «największy z wykładników potęgi zmiennej lub zmiennych w równaniu algebraicznym»
strony równania «wyrażenia połączone znakiem równości i tworzące równanie»
układ równań «zestawienie równań, które mają być wszystkie spełnione przez te same wartości niewiadomych»
uporządkować równanie «przenieść wszystkie wyrazy równania na jedną stronę i przeprowadzić redukcję wyrazów podobnych»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

równania matematyczne
16.06.2005
Czy przy pisaniu równań matematycznych, jeżeli dokonuje przedzielenia i przejścia do następnego wiersza i akurat podział występuje za znakiem minus, to czy na końcu wiersza stawiam minus i na początku nowego też minus, czy stawiam na końcu wiersza minus, a na początku plus zgodnie z zasadą, że plus i minus i tak daje minus??
postać równania
10.06.2008
Czy poprawna jest zwrot w tekście matematycznym: równanie jest postaci (i w nowej linii pojawia się wzór)? Czy lepsza jest forma: równanie jest o postaci?
Kłaść warunek w równaniu
23.04.2016
Droga Redakcjo,
czy można położyć warunek w równaniu: Kładąc w równaniu (2) warunek... łatwo można pokazać, że.... To z języka matematyków i fizyków. W sieci znalazłam kilka wystąpień tego połączenia, nie wiem jednak, czy jest poprawne.

Dziękuję i pozdrawiam
Dociekliwa czytelniczka

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... wrogich Rzeczypospolitej.

    Pod wpływem Oświecenia kruszył się jednak kontrreformacyjny stereotyp
    równający polskość z katolicyzmem. Dawna dewocja ustępuje miejsca postawom tolerancyjnym, zgodnym...
  • ... przypomnieć równanie krzywej IS dla gospodarki otwartej (19.25). Z równania tego wynika, że nawet przy stałych cenach towarów krajowych (Pk...
  • ... A (zależną od jednej funkcji), która nie zmieniała postaci tych równań. Fakt ten był na początku raczej matematyczną ciekawostką związaną z...

Encyklopedia PWN

mat. wyrażenie postaci f(x) = g(x), gdzie f i g są funkcjami określonymi w pewnym zbiorze A, o wartościach w zbiorze B, a x oznacza niewiadomą lub zbiór niewiadomych.
równania zawierające niewiadomą funkcję y = y(x) jednej zmiennej x, jej pochodne y(k)(x) różnych rzędów, jak też zmienną niezależną x;
równania zawierające niewiadomą funkcję wielu zmiennych, jej pochodne cząstkowe różnych rzędów i zmienne niezależne;
mat. równanie postaci ax = b, gdzie a i b leżą w ustalonym pierścieniu lub ciele;
mat. w najprostszym przypadku równania całkowe postaci: oraz f(x) − λ, gdzie funkcje K(x, y) (tzw. jądro równania całkowego) i g(x) są funkcjami danymi, a f oznacza funkcję niewiadomą;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego