rabunek

Wielki słownik ortograficzny PWN

rabunek -n•ku, -n•kiem; -n•ków

Słownik języka polskiego PWN

rabunek
1. «bezprawne zabieranie siłą cudzej własności»
2. «w kopalni: usuwanie z wyrobisk elementów obudowy»

• rabunkowy • rabunkowo • rabuś • rabować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

rabuś
12.09.2012
Czy nie wydaje się Państwu (bo mnie tak), że słowo rabuś jest zbyt pieszczotliwe? Nie zawsze można rabusia zastąpić słowem bandyta czy złodziej, a kiedy trzeba takich właśnie ludzi rabujących banki lub pociągi nazwać brutalnymi rabusiami albo powiedzieć, że złapano rabusia, może się wydawać, że to wyimki z książeczki dla dzieci o lisie, który włamuje się do kurnika. Dlaczego mamy rabusia, a nie np. rabownika, który byłby chyba dużo lepszy?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... atakują placówki podwarszawskie. Policja nadal jednak zakłada, że każdy z rabunków jest dziełem innej szajki.
    Nie minął jeszcze tydzień od ostatniego...
  • ... świadczył dobrodziejstwo, puszczając go wolno. Mimo przymusowych kontyngentów i stałych rabunków, ziemie polski pozostały wielkim producentem żywności i taki stan utrzymał...
  • ... miejscowy organ policji o każdym przypadku kradzieży z włamaniem lub rabunku i uzyskać pisemne potwierdzenie tego faktu z wyszczególnieniem utraconych przedmiotów...

Encyklopedia PWN

zinstytucjonalizowane w III Rzeszy uprowadzenie dzieci, uznanych przez władze niemieckie za „wartościowe rasowo”, w celu ich zgermanizowania; organizowany w czasie II wojny światowej;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego