rozcierać

Wielki słownik ortograficzny PWN

roz•cierać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

rozetrzećrozcierać
1. «trąc, ugniatając, usunąć zdrętwienie, uśmierzyć ból itp.»
2. «trąc, zmiażdżyć»
3. «trąc, rozprowadzić po powierzchni czegoś»
rozetrzeć sięrozcierać się «ulec roztarciu, rozdrobnieniu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

zdzierać, zdziwiony, Zdzisław itp.
24.12.2003
Czy wymowa wyrazów rozcinać, rozcierać, zdzierać, zdziwiony, Zdzisław, bezczelny jako [rośc'inać], [rośc'erać], [źdz'erać], [źdz'iw'jony], [źdz'isłaf], [beszczelny] jest nadal uznawana za mało staranną? Według mnie, zwłaszcza w czterech ostatnich wypadkach ([zdz'erać], [zdz'iw'jony], [zdz'isłaf], [besczelny]), wymowa staranna brzmi niezbyt naturalnie i pedantycznie.
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... pod pryczą woreczek. Kaszy jaglanej uzbierałam trochę.
    Zosia roześmiała się
    rozcierając zgrabiałe ręce.
    - Nasza brygada pracuje jak złoto. Co za dnia...
  • ... majaczące w wieczornym mroku. W te kajzerki nieznajomy chuchał i rozcierał ciepło oddechu. Nie był ani lokatorem kamienicy, ani mieszkańcem Zatorza...
  • ... się z lekka, jak gdyby było mu zimno. Dłonie idąc rozcierał niby zmarznięte, a właściwie spragnione, chwytające się samych siebie, by...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego