rozpustnik

Wielki słownik ortograficzny PWN

roz•pust•nik -ikiem; -icy, -ików

Słownik języka polskiego PWN

rozpustny
1. «oddający się rozpuście»
2. «nacechowany rozpustą»

• rozpustnie • rozpustnik • rozpustnica

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego