sabotażysta

Wielki słownik ortograficzny PWN

sabotażysta -yście, -ystę; -yści, -ystów

Słownik języka polskiego PWN

sabotaż
1. «forma walki z wrogiem lub protestu polegająca na uchylaniu się od pracy, wadliwym jej wykonywaniu lub na uszkadzaniu maszyn i narzędzi»
2. «ukryte działanie mające na celu przeszkodzenie komuś w realizacji jakiegoś planu»

• sabotażowy • sabotażysta • sabotażystka • sabotować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i okrzyknięcia go i jego grupę szpiegami, no i, oczywiście, sabotażystami.
    Ale umiarkowani zmądrzeli. Pogrzeb Mao został opóźniony, uroczystości żałobne miały...
  • ... Podziwiam za to cierpliwość pozostałych górników, którzy nie reagują na sabotażystów na swoim terenie. Na świecie w takich sytuacjach dochodziło do...
  • ... to, by karać i ukrócić samowolę wszelkiego rodzaju warchołów i sabotażystów oraz oduczyć pasożytnictwa spekulantów.
    Twórcza praca w podźwignięciu z ruin...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego