sedymentacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

sedymen•ta•cja -cji, -cję

Słownik języka polskiego PWN

sedymentacja
1. «zjawisko opadania cząstek ciała stałego rozproszonego w cieczy»
2. «proces osadzania się pod wpływem siły ciężkości materiałów naniesionych przez wiatr, lodowce lub wody płynące»

• sedymentacyjny

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... miliona i więcej m3), gdzie następuje naturalne oczyszczanie mechaniczne przez sedymentację.
    Sklarowane przelewy odprowadza się do rzek przy podwyższonych stanach wód...
  • ... powierzchni 40ha i czasie zatrzymania 4 doby. W lagunach oprócz sedymentacji zachodzi biologiczne utlenianie amoniaku i cyjanków.
    W trzecim stopniu oczyszczania...
  • ... 0,1 mm. Dalej ścieki poddawane są koagulacji z napowietrzaniem, sedymentacji i filtracji powstałych zawiesin. Ostatnim etapem jest dezynfekcja promieniami UV...

Encyklopedia PWN

sedymentacja
[łac. sedimentum ‘osad’],
chem. samorzutne opadanie cząstek ciała stałego rozproszonego w cieczy, zachodzące pod wpływem siły ciężkości;
sedymentacja
[łac. sedimentum ‘osad’],
geol. proces osadzania się na powierzchni Ziemi różnorodnego materiału (okruchów skał i minerałów, materiałów piroklastycznych, szczątków org.) niesionego przez wiatr, lodowce, wody płynące, zawieszonego lub rozpuszczonego w wodzie mor. lub jeziornej;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego