skwapliwie

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

skwapliwy «ostentacyjnie okazujący gotowość do czegoś; też: świadczący o czyjejś gotowości do czegoś»
• skwapliwie • skwapliwość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

druidy, czyli znowu o deprecjatywności
22.09.2006
Szanowni Państwo,
Słownik scrabblisty (wydanie książkowe) jako poprawną wymienia formę druidy. Nie znajduję jej w innych słownikach. Zaś druid to przecież człowiek, a więc powinno być druidzi. Forma druidy wydaje mi się błędna, bo jest zbudowana wg zasad dotyczących nazw przedmiotów lub zwierząt. Czy Słownik scrabblisty się myli?
Łączę pozdrowienia
Konrad Poleski

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Hamlet:
    (na próbę przestają być)

    Kurtyna
    sprytnie wykorzystuje sytuację
    i
    skwapliwie zapada

    1947


    TEATRZYK "ZIELONA GĘŚ''
    ma zaszczyt przedstawić
    jednoaktówkę
    pt...
  • ... na chwilę, mam do ciebie interes. Pies, niepomny obrazy, skoczył skwapliwie do chłopca, objął go łapami gestem miłości, oddania.
    - Wiesz, że...
  • ... gdzie, by zaś niczyje oko nie doszło!... Żeby niczyje!
    Stara
    skwapliwie wyciągnęła rękę.
    - Skryję ja, synku, skryję... nie bój się, są...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego