stary

Wielki słownik ortograficzny PWN

stary; -rzy: Zygmunt Stary, Mieszko Stary
Gorm Stary Gor•ma Starego, Gor•mie Starym

Słownik języka polskiego PWN

stary I
1. «mający wiele lat, istniejący od wielu lat»
2. «charakterystyczny dla kogoś, kto przeżył wiele lat»
3. «taki, który ma za sobą wieloletnie doświadczenie w jakiejś dziedzinie»
4. «istniejący od dawna, mający długą tradycję»
5. «pochodzący z dawnych czasów i mający wartość historyczną»
6. «zniszczony wskutek długiego używania»
7. «dawny, poprzedni, nieaktualny»
8. «znany, trwający od dawna, a mimo to nietracący na aktualności»
9. «o produktach żywnościowych: nieświeży»

• stareńki
stary II
1. pot. «stary mężczyzna»
2. pot. «w zwrocie do dobrego znajomego»
3. pot. «szef, przełożony»
4. pot. «ojciec»
5. pot. «mąż»
stary kawaler «starszy mężczyzna, który nie wstąpił w związek małżeński»
• starokawalerski • starokawalerstwo

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego