starzec

Wielki słownik ortograficzny PWN

starzec (człowiek) -r•ca, B.= D.; -r•cy, -r•ców
starzec (roślina) -r•ca, B.= M.; -r•ce, -r•ców

Słownik języka polskiego PWN

starzec
1. «człowiek stary»
2. «roślina zielna, krzew lub drzewo występujące na całej kuli ziemskiej»
dom starców «zakład, w którym mieszkają osoby w podeszłym wieku pozbawione opieki rodziny»
rada starców «w społeczeństwach pierwotnych: grupa mężczyzn kierująca rodem lub plemieniem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

trupięgi
18.11.2010
Szanowni Państwo!
Moje pytania i wątpliwości dotyczą obuwia. Po pierwsze trupięgi. Buty zakładane nieboszczykowi do trumny. Byle jakie, lipne, ponoć czasem nawet tekturowe, bo przecież prawdziwych szkoda. Interesuje mnie etymologia tych trupięgów.
W czasach mojej babki i wcześniej, gdy kapcie można było ubrać jedynie nocą, wybierając się do wychodka, po domu chodziło się w obuwiu dziennym. Buty, trzewiki, kamasze... Których używano w domu, a których na zewnątrz?
biją w tarabany
27.10.2006
Czy Basia (imię po prostu popularne, czy ktoś konkretny?) miała się ucieszyć, czy zasmucić, że „biją w tarabany’’? Bardzo proszę o odesłanie do jakiejś publikacji o TREŚCI naszego hymnu. Nie mogę nic znaleźć konkretnego nawet na stronie muzeum Wybickiego. Uczę dziecko hymnu, ale chcę, żeby znało go bardziej świadomie niż ja!!!
Wszędzie są tylko obie wersje i kilka dat.
kłopoty z wołaczem
29.07.2002
Jak brzmi wołacz od rewolwerowca?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i nienawiści, dygotała z żądzy mordu. Chciała dopaść tego strasznego starca, poczuć, jak klinga wcina się w ciało. Chciała widzieć jego...
  • ... go do stołu. Z prawej strony podchodzą do stołu trzej starcy
    EDGAR
    zamyślony, na froncie, na wpół do siebie
    Żona przyjaciela...
  • ... mój najmilszy, najmłodszy uczeń ocali...
    - A ty, Spartaku? - zapytał cicho
    starzec. - Jeśli nie wierzysz w zwycięstwo...
    Spartakus zmarszczył brwi, w oczach...

Encyklopedia PWN

starzec, Senecio,
rodzaj roślin z rodziny astrowatych (złożonych);
w prawosławiu rosyjskim cieszący się sławą i autorytetem doradcy duchowi, uważani za świętych już za życia, np. święty Serafin z Sarowa.
pot. nazwa kaktusa, zw. także
grupa mężczyzn kierujących rodem, plemieniem albo pełniących funkcję doradców wodza;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego