studzić

Wielki słownik ortograficzny PWN

studzić -udzę, -udzą; -udź, -udź•cie

Słownik języka polskiego PWN

studzić
1. «obniżać stopniowo temperaturę czegoś»
2. «hamować czyjeś uczucia, zapędy»
studzić się «stawać się coraz chłodniejszym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Jeździj a jeźdź
27.02.2017
Szanowni Państwo,
dlaczego w WSPP forma trybu rozkazującego czasownika jeździć: jeździj uznana została za potoczną, natomiast forma jeźdź jest literacka?

Zgodnie z podręcznikiem prof. Strutyńskiego formy trybu rozkazującego tworzymy od tematu czasu teraźniejszego, do którego dodajemy odpowiednią końcówkę osobową trybu rozkazującego. Jeśli temat czasu teraźniejszego kończy się na zbitkę spółgłoskową, wówczas dodajemy do niego końcówkę -ij (:-yj). Z czego wynika zatem uznanie poprawnej gramatycznie formy za potoczną?

Z poważaniem
M.M.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Stukonisowa wyszła do pracy. Teodozja krzyknęła przez ścianę: "Zaraz, zaraz, studzę herbatę!" Lucjan wyjrzał na pokój; był nieład, łóżka nie posłane...
  • ... masy.

    6. Wysuszony grunt w pojemniku wstawia się do eksykatora,
    studzi, a następnie za pomocą suwmiarki dokładnie mierzy długość wysuszonej próbki...
  • ... zmądrzeć i
    skończyć te hańdry-mańdry...
    - żeb' gęby darmo nie
    studzić, to powiem ja tobie, Kaźmierz, że oba
    my podurnieli z...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego