szpilki

Wielki słownik ortograficzny PWN

szpil•ki (buty) -lek
szpil•ka -l•ce, -l•kę; -lek

Słownik języka polskiego PWN

szpilki pot. «ból podobny do tego, jaki towarzyszy wbijaniu szpilek w ciało»
szpilka
1. «metalowy pręcik ostro zakończony, z główką na drugim końcu, służący do spinania lub przypinania czegoś»
2. «ozdoba o takim kształcie, zwykle z metalu szlachetnego, zdobiona drogimi kamieniami»
3. «przedmiot do upinania włosów, zwykle z drutu zgiętego na pół lub z plastiku»
4. «cienki, ostro zakończony liść drzewa iglastego»
5. «kawałek pręta zagięty z jednej strony, ostro zakończony z drugiej, służący do przymocowywania namiotu do ziemi»
6. «cienki, wysoki obcas damskiego buta; też: but na takim obcasie»
7. «drewniany ćwieczek używany przy wyrobie obuwia do przybijania podeszwy»

• szpilkowy • szpileczka
poduszeczka do igieł, szpilek «woreczek wypchany watą, włosiem itp., w który się wpina igły, szpilki»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego